Plagiaat in de Televisiewereld
In een recentelijk door File-Reg.com gehouden steekproef onder Nederlandse reclamebureaus bleek dat in 2005 bij 37,5% wel eens plagiaat geconstateerd was, en in 2006 40,2%. Uit vervolgonderzoek van File-Reg blijkt dat dit percentage onder televisieproducenten nog veel groter is, namelijk 72,92% in 2005, wat in 2006 licht afgenomen is naar 67,5% . Het gaat daarbij vaak om meer dan een plagiaatgeval per contact. Het werd tijdens het houden van laatstgenoemde steekproef al snel duidelijk dat dit veel frustraties oproept. Er heerst een groot gevoel van onmacht tegenover zowel de commerciële alsook de publieke omroepen.



Bijna 48% van de ondervraagde bedrijven registreerden hun werk bij de belastingdienst, een notaris of een online registratiedienst. Dit geeft aan dat bijna de helft van de televisiemakers een poging doet om plagiaat te voorkomen, maar het is opmerkelijk dat slechts een enkeling juridische stappen onderneemt wanneer dit daadwerkelijk gebeurt. Veel producenten gaven als reden hiervoor op dat ze graag in de toekomst weer met nieuwe programmaconcepten bij de omroepen wilden aankloppen.

In tegenstelling tot de verdere commerciële markt, waar klant en aanbiedend bedrijf elkaar vrijelijk kunnen uitzoeken, hebben de televisieproducenten maar een beperkt aantal omroepen aan wie ze hun concepten kunnen slijten. Ze kunnen niet bestaan zonder de omroepen, dus kan er geconstateerd worden dat de omroepen misbruik maken van hun machtspositie wanneer ze plagiaat plegen.

Een veelgeziene vorm van plagiaat is het ontvreemden van een programma-idee en hier vervolgens een eigen draai aan geven. De echte bedenker gaat er vervolgens vanuit dat hij hiertegen niets kan doen. Wanneer we dit vergelijken met een geval uit de literaire wereld, lijkt dit ineens vreemd.

In 1996 kwam er een geval van plagiaat in het nieuws toen gebleken was dat Adriaan van Dis een groot stuk tekst van de schrijver Vikram Seth vrij vertaald in zijn eigen werk had opgenomen. In heel literair Nederland onstond ophef en Van Dis gaf te kennen in het vervolg voorzichtiger te werk te gaan wat betreft bronvermelding. Omroepen doen niet aan bronvermelding, behalve als het concept aangekocht is.

Wanneer de bedenker van een gestolen format verhaal gaat halen, zal deze vaak te horen krijgen dat dit idee al leefde, maar bewijzen hiervan hoeven niet te worden getoond. Als verplicht gesteld zou worden dat er bewijs getoond moet worden, zou dit meer transparantie met zich meebrengen. Dit zou preventief kunnen werken.

Concluderend kan er gesteld worden dat binnen de reclame- en omroepwereld veel misbruik wordt gemaakt van andermans werk, en formatschrijvers hebben het gevoel dat ze niet gesteund worden door de auteurswet. Het hebben van bewijs van intellectueel eigendom is een belangrijk onderdeel om het gelijk te kunnen halen, en toch maken reclamebureaus en televisieproducenten hier relatief weinig gebruik van.

Er wordt vooraf gehoopt dat het plaatsen van een '©' voldoende is om anderen te waarschuwen dat er auteursrecht rust op het betreffende werk. Helaas levert dit '©'-teken geen werkelijk bewijs dat het concept op de aangegeven tijd bestond en door wie het werkelijk gemaakt is, en desondanks vertrouwt ongeveer 52% van de producenten hierop.

Met de reclame- en omroepwereld als voorbeeld, verwacht File-Reg dat het niet veel beter gesteld zal zijn met de rest van het bedrijfsleven. Het ontvreemden van onderzoeksdata, gevoelige informatie, concepten en nieuwe productieprocessen is een alledaagse gang van zaken, maar toch lijken bedrijven weinig gebruik te maken van het vastleggen van hun werk, waardoor het nemen van eventuele juridische stappen enorm bemoeilijkt wordt.

Elk intellectueel eigendom kan online geregistreerd worden bij- onder meer - de website www.file-reg.com. Het is zaak om datgene dat u wenst te registreren zo duidelijk mogelijk te omschrijven, zonder daarbij details weg te laten. Er dienen ook, wanneer mogelijk, verschillende invalshoeken bedacht te worden. Hoe duidelijker iets beschreven staat, des te meer kans op winst wanneer een geschil ontstaat.

Copyright File-Reg International. Publicatie datum 13-12-2006



Plagiaat in de Reclamewereld
Uit een onderzoek van File-Reg International, is gebleken dat in 2005 37,5% van de Nederlandse reclamebureaus wel eens last heeft van plagiaat, het onrechtmatig namaken van andermans werk. In 2006 40,2%. Totaal gemiddeld 2x per jaar.

Het meest opvallende is wel dat het grootste gedeelte van de ondervraagden (87,5%) aangaf niets tot weinig te ondernemen om plagiaat tegen te gaan. Er wordt vertrouwd op naleving van de leveringsvoorwaarden, of het aanbrengen van het ©- teken. Een percentage dat waarschijnlijk onder Nederlandse kunstenaars een stuk lager zal zijn, maar zijn reclamecampagnes niet ook een soort commerciële kunst?



Een andere opmerkelijke uitkomst was dat veel reclamebureaus het auteursrecht contractueel overdragen aan de klant, onder het mom van 'goodwill'. Onduidelijk is of de klant hier extra voor betaalt.

Als een concept geregistreerd wordt, doet men dat in bijna alle gevallen bij de belastingdienst, terwijl de belastingdienst geen kopieën maakt van wat er geregistreerd wordt. Originele werken krijgen een 'dagstempel' mee. Dit zou kunnen leiden tot fraude omdat een stempel vrij makkelijk na te maken is.

Veel plagiaatgevallen vinden plaats na zogeheten 'pitches', wedstrijden van opdrachtgevers waar diverse reclamebureaus aan mee doen, maar ook na het direct presenteren van een concept aan een opdrachtgever. Pitches zijn bijeenkomsten georganiseerd door opdrachtgevers, waarbij ze vragen aan verschillende reclamebureaus om hun beste ideeën naar voren te brengen. Het bureau met het beste idee wint en mag de opdracht uitvoeren. Vaak blijkt later dat er in de uiteindelijke campagne ideeën van de afgevallen bureaus zijn terug te vinden. In andere gevallen gaat de klant over naar een ander reclamebureau, om zodoende het voorwerk niet te hoeven afrekenen.

Copyright File-Reg International. Publicatie datum 13-12-2006





Student Krijgt Digitale Bescherming tegen Plagiaat

Bron: Volkskrant, 8 september 2005

Studenten op de Hogeschool Utrecht kunnen hun werk digitaal laten registreren. Hierdoor zijn ze beter beschermd tegen plagiaat en diefstal van hun ideeën.

De Hogeschool Utrecht heeft een overeenkomst gesloten met File-Reg, een registratiedienst voor intellectueel eigendom. Studenten kunnen voor 10 Euro onbeperkt documenten en concepten voor producten vastleggen. Het gaat om een experiment op het Instituut voor 'Engineering & Design' in Utrecht.

"We hebben hier 2500 studenten die computerprogramma?s schrijven en producten ontwerpen", zegt directeur Hans Hoving. "Beschermen van hun werk is belangrijk. Er wordt veel gejat, laten we eerlijk zijn. " Volgens Hoving is het experiment ook leerzaam voor de studenten. Het is goed dat ze leren om hun werk vast te laten leggen, in het bedrijfsleven hoort dat er immers ook gewoon bij.





Studenten kunnen Ideeën 'Patenteren'
Bron: Computable 7 september 2005

Studenten aan de Hogeschool van Utrecht hoeven binnenkort niet meer bang te zijn dan medestudenten met hun ideeën aan de haal gaan.

De Hogeschool gaat de online registratiedienst van File-Reg International implementeren. Met de tool is het mogelijk voor studenten om precies aan te geven wie wat wanneer heeft bedacht. Concepten, tekeningen, ontwerpen, berekeningen, modules, r&d, alles kan worden opgeslagen met een druk op de knop. Er zit geen maximum aan het aantal registraties of de bestandsgrootte van hetgeen wordt 'gepatenteerd'.

De eerste afdeling die met het systeem gaat werken is Media Technology & Information Engineering (zo'n tweeduizend studenten). Met File-Reg is het mogelijk om te bewijzen dat iemand het idee als eerst heeft geregistreerd, maar het is niet geldig als patent of 'trademark'.



International Herald Tribune
Hey, that was my idea!
By Doreen Carvajal International Herald Tribune
Published Monday, August 15, 2005

When is a humble fly a brilliant vision or stolen idea? Two years ago, Grey Worldwide Auckland, of New Zealand, collected a Grand Prix advertising award at Cannes for an outdoor poster for Kiwicare's No Bugs insect spray. The billboard featured a dizzying honeycomb image of the world as seen through a fly's eyes with the tag line "The last thing a fly ever sees." But sharp-eyed critics said the insect view of an exterminator aiming a yellow can at it bore an uncanny resemblance to a "Far Side" cartoon from the 1990s with a similar slogan and a honeycomb vision of a woman brandishing a fly swatter. Last year another Cannes Grand Prix winner, Doyle Dane Bernbach of London, was the target of barbs from an Australian agency that insisted that it developed the same idea years earlier for the same client: a knot of police officers taking cover behind a little Volkswagen car.....

Click here to read complete article